Opeens verschijnen de laatste tijd op allerlei wijnetiketten afbeeldingen van diverse exotische dieren, meestal de nogal forse en stoere, soms ook voorzien van iets raars, de commercie zou zeggen: met een ‘twist’, bijvoorbeeld een gek kledingstuk of zo. Het valt mij tenminste behoorlijk op en dús wil ik dan graag uitzoeken hoe of wat – [Lees verder…]
Buzet blijft toch door de jaren heen een uiterst betrouwbare, goede wijn. Altijd echt zo’n standaard lekkere rode Franse wijn. Typisch een allemansvriend, dus eigenlijk houdt iedereen wel van deze wijn en val je er ook vrijwel nooit een buil aan in je gezelschap. Na de roem van zo’n 30-40 jaar terug sukkelde men met [Lees verder…]
De Oostenrijkse Veltliner-druif geeft altijd een wat peperige karakter aan de witte wijn die hieruit wordt vervaardigd, meestal samen met een frisse, citrusachtige geur. De wijn lijkt daardoor haast op je tong te bruisen, maar het bevat toch echt geen bubbeltjes. Gigantisch is de lijst met synoniemen van de Veltlinerdruif, in zowel Oostenrijk als Hongarije. [Lees verder…]
De wijngaarden van de Chileense ‘Cono Sur’ bestaan nog maar 20 jaar en zijn speciaal in het leven geroepen om gewone, maar goede wijnen te produceren op een zowel modern-technische als respectvolle natuurlijke manier. Dat blijkt prima gelukt: de ene na de andere waardering valt het bedrijf ten deel. Ook de onderhavige wijn bewijst dat [Lees verder…]
Heerlijke ‘bruis’ is nooit weg, natuurlijk, en dit is er nog steeds één. Enkele jaren geleden werd het opeens een enorme rage: Prosecco. Zomaar ineens was deze Italiaanse bruisende wijn razend populair. Met alle gevolgen van dien: je hoorde er niet bij als je op je feestje geen Prosecco schonk, je kwam in geen restaurant [Lees verder…]
Als je bij sommige mensen de naam ‘Rioja’ laat vallen, beginnen die een beetje te huiveren, maar dat vindt z’n oorsprong in de gigantische overdaad van deze Spaanse wijnsoort uit de zeventiger jaren, toen deze wijn ineens erg populair werd, en waarvan de kwaliteit, laten we zachtjes zeggen, toen niet altijd even goed was. Dat [Lees verder…]
Even een gewoon biertje tussendoor. Nou ja: bier, het is feitelijk pils, maar bij ons in het Hollandse wordt dat nou eenmaal voor het gemak aangeduid met ‘bier’. De brouwerij Grolsch (oftewel de Groenloose Brouwerij) heeft vorig jaar weer eens een nieuw pilsje uitgebracht onder de naam ‘Kornuit’. Het idee daarachter is dat het een [Lees verder…]
Nogal een lastige naam om zo maar te onthouden, vooral zo met die tussen-r in de naam. Dat heb je soms met hele oude wijnhuizen; deze stamt al uit 1200-zoveel, in de Franse streek Minervois, vlakbij Carcassonne. Maar het gaat uiteindelijk om de inhoud van de fles, natuurlijk, en daar is niks mis mee: een [Lees verder…]
Hadden we laatst een Chardonnay-met-Viognier wijn in het glas, nu was het de beurt aan een Chardonnay uit de Bourgogne-streek (oftewel de Beaunois, zoals de druif hier genoemd wordt). Opvallend toch, hoe anders dan diezelfde druif kan smaken in deze Chablis-wijnen – da’s elke keer weer een verrassing. Dat heeft z’n oorzaak in het rijpen [Lees verder…]
Vreemde naam, natuurlijk, in eerste instantie: IKI-bier. Met name Engelstaligen krijgen door de klank onprettige associaties, want het klinkt als ICKY, en dat betekent zoveel als ‘uggh’ of ‘jakkes’ voor ons. Maar geen nood, hoor: dit bier is heerlijk! Verrijkt met gember en groene thee heeft het een heel rijke, frisse smaak, met een heel [Lees verder…]